زندگی یعنی یاد گرفتن، زندگی یعنی شکست خوردن، زندگی یعنی به زمین افتادن، زندگی یعنی خودت ،زندگی یعنی ...

یاد گرفتم که عاشق نشم، کسی رو دوست نداشته باشم و کسی دوستم نداشته باشه.عاشق بودن خوبه و معشوق بودن بهتر، ولی کسی لیاقت دوست داشتن و مهر و محبت و نداره،کسی نیست که صاف و صادق باشه.همه دروغ میگن و خودشونو خیلی خوب می دونن.خودشون همیشه تو اومدن اول و تو رفتن بازم اول.

یاد گرفتم به کسی اعتماد نکنم،به نظر من هیچ کس امین رازهای انسان نیست جز خدای خودت هر چه دل تنگت می خواهد بگو.

همه مردم دنیا بی مهر و محبتن.همشون دلاشون سنگنه بی احساس و همه مردم شدن مثل یه ربات.

هرکی به فکر کار خودشه که زود انجام بشه.کسی به فکر دیگری نیست.

زندگی یه کتاب خاطره است واسه ما آدما که بتونیم از توی این خاطرات درس خوب موندن و خوب زندگی کردن و یاد بگیریم.

خدایا خسته شدم ، خسته شدم از این زندگی تکراری ، خسته شدم از این همه نامردی، خسته شدم از این که آدما فقط دنبال این هستن که طرف مقابل شونو از رده خارج کنن، خسته شدم از این همه درویی و نیرنگ

چرا ، چرا ، چرا...

خدایا یاد گرفتم دوست داشتن یعنی تو، فقط تو

*اي نگاهت نخي از مخمل و از ابريشم*

*چند وقت است که هر شب به تو مي انديشم*

ساعت 12:58 شب سه شنبه 25/11/90